هفت سين ظهور

طرح هفت سین ظهور بر پایه و محور دعا ونیایش برای سلامتی و تعجیل در فرج امام زمانارواحنافداه برنامه ریزی شده که شامل دو بخش اجرایی و عملی تقسیم شده است.

بخش اول: اجرایی

استفاده از خلاقیت و هنرهای دستی افراد برای تزئین سفره هفت سین (سفره آرایی) استفاده از دعا های سلامتی و دعای غیبت (معرفتو فرج در سفره)سعی شود ادعیه به صورت کامل ذکر شوند.

دعاي غيبت امام زمان(عج)یا دعای معرفت امام ) )

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيم

اَللّهُمَّ عَرِّفْني نَفْسَکَ فَاِنَّکَ اِنْ لَمْ تُعَرِّفْني نَفْسَکَ لَمْ اَعْرِفْ رَسُولَکَ اَللّهُمَّ عَرِّفْني رَسُولَکَ فَاِنَّکَ اِنْ لَمْ تُعَرِّفْني رَسُولَکَ لَمْ اَعْرِفْ حُجَّتَکَ اَللّهُمَّ عَرِّفْني حُجَّتَکَ فَاِنَّکَ اِنْ لَمْ تُعَرِّفْني حُجَّتَکَ ضَلَلْتُ عَنْ ديني.

بارخدایا! تومرا به خود بشناسان،که اگرخودت رابه من نشناسانی ،پیغمبرت رانخواهم شناخت.بارخدایا! تورسولت رابه من بشناسان،که اگررسول خود را به من نشناسانی،حجتت را نخواهم شناخت،پروردگارا!حجت خود رابر من بشناسان که اگرحجتت را به من نشناسانی،ازدین خود گمراه خواهم شد.

خواندن(دعاي عظم البلاءفرج)

هم می توان از این دعا بجای دعای بالا استفاده نمود:( اللهم عجل لولیکالفرج )

دعاي سلامتیبِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيم

اَلّلهُمَّ کُلِّ وَلِّيِکْ اَلْحُجَةبْنِ الْحَسَنْ صَلَواتُکَعَلَيْه وَ عَلي آبائِهْ فِي هذِه ِ ساعَةِ وَ فِي کُلِ ساعَةْ وَلِياً و حافِظا وَ قاعِداً وَ نَاصِرا و دَليلاً وَ عَيْنا حَتّي تُسْک‍ِنَهُ اَرْضَکَ طَوْعا وَ تُمَتَعَهُ فِيها طَويلا.

بخش دوم : بخش عملی ( هنگام سال تحویل سرسفره هفت سین ظهور)

طبق روایات و احادیث معتبرروز نوروز یکی از روزهای مهم استجابت دعا ذکر شده کهاین روز طبق روایاتی معتبر نیزشده روز ظهورامام زمان (عج) بیان شده !

لذا خواهشا و عاجزانه تقاضا دارم که تمامی کسانیکه در این طرح شرکتمینمایند و یا توسط شما عزیزان مطلع می شوند ، هنگام سال تحویل در راس تمامی حاجات و خواسته های قلبیشون ؛ قلب ها رومتوجه وجود مقدس و نورانی حضرت بقیة الله الاعظم روحی و ارواحنا له الفداء نموده و از صمیم قلب و با توجه! دعایی خالصانه نموده و از پروردگار خواستار به تعجیل انداختن فرج حضرت باشیمیقینا این عمل موجب خشنودی قلب نازنین حضرت می گردد و بدونه شک اثراتی خاص و معنوی به بار خواهد داشت و مطمئنا از دعای خیر حضرت بی نصیب نخواهیم شد!حضرت مهدی (عج) فرموده اند:برای تعجیل در فرج بسیار دعا کنید ، زیرا همان فرج شماست .

ادامه بخش دوم: نیت ها در سال جدید

با خدا پیمان ببندیم که ارتباطمون خیلی بهتر و بیشتر کنیم و در تمام حالات (شادی و غمهرگز فراموشش نکنیم تا در رحمت پروردگار رو به ما باز بشه ). انشاءالله

1-عهد و پیمانی دوباره با امام زمان (عج)برای داشتن سالی امام زمانی (عج).

-2خواستن معرفت الهی از پروردگار برایدرک معرفت امام زمان (عج) و ائمه (ع).

-3سعی و تلاش در شناخت هرچه بیشترحضرت .

-4فراموش نکردن دعای برای سلامتی و تعجیل حضرت درتمامی مراحل زندگی.

-5در پیش گرفتن تقوا ( مراقبت از اعمال ورفتار).

-6انجام واجبات و ترک محرمات.

-7انجام تکالیف منتظران.

-8توسل به ائمه (ع) و توکل به خدا در تمامی مراحل زندگی.

. … و-9

انشاالله در ابتدای سال جدید با نیت های خالص و پاک عهد و پیمانی دوباره با امام زمان ( عج) ببندیم تا هر چه درتوان داریم در راهش قرار بدهیم تازمینه ساز برای تعجیل در فرجش باشیم وهرگز عملی انجام ندهیم که موجب نارضایتی حضرت قرار گیرد لذا لازمه همه این توجهات در پیش گرفتن تقواست مراقبت اعمال و رفتارخواستار حضرت از ما جوانان انجام واجبات و ترک محرمات است که خواسته ای نه چندان بزرگی ایست در قبال اینهمه لطف و صفا و کرم ما بندگان قدرنشناس انشا الله دعاهایمانومحبت حضرت نسبت در درگاه حضرت حق مورد قبول قرار گیرد و هر چه زود تر چشمان نابینایمان به جمال نورانیش روشن شود ان شاالله از منتظران واقعی حضرت باشیم .

پیام نوروزی : روز نوروز

از جمله ايامي که توسل به ساحت مقدس حضرت ولي عصر (عليه السلام) بسيار مناسب است روز نوروز است چرا که طبق رواياتي روز ظهور حضرت (عليه السلام) خواهد بود لذا حضرت امام صادق (عليه السلام) مي فرمايند: ما در هر نوروز منتظر فرج هستيم چرا که آن از ايام ماست که اهل فارس آن را حفظ کردند. سپس طي فرمايشاتي اعمال اين روز را اينچنين به مُعلي بن خُنَيس آموزش مي دهند: غسل کن و پاکيزه ترين جامه هاي خود را بپوش و به بهترين بوهاي خوش معطر کن و در اين روز روزه بدار و هر گاه نمازهاي واجب و مستحب را خواندي، چهار رکعت نماز بگذار يعني هر دو رکعت به يک سلام و در رکعت اول بعد از حمد ده مرتبه سوره قدر و در رکعت دوم بعد از حمد ده مرتبه کافرون و در رکعت سوّم بعد از حمد ده مرتبه سوره توحيد و در رکعت چهارم بعد از حمد ده مرتبه سوره ي فلق و ناس را بخوان و بعد از نماز سجده شکر بجا مي آوري.واين دعا را مي خواني:

اَلَّّلهُمَّ صَلِّ عَلي مُحَمَّدٍ وآلِ مُحَمَّدٍ الْاَوْصِياءِ الْمَرْضِيّينَ، وَعَلي جَميعِ اَنبِيائكَ و رُسُلِكَ بِاَفْضَلِ صَلَواتِكَ وبارِكْ عَلَيْهِمْ بِاَفْضَلِ بَرَكاتِكَ، وصَلِّ عَلي اَرْواحِهِمْ واَجْسادِهِمْ. اَلّلهُمَّ بارِكْ عَلي مُحَمَّدٍ وآلِ مُحَمَّدٍ، وَبارِكْ لَنا فِي يَوْمِنا هذَا الَّذي فَضَّلْتَهُ وَكَرَّمْتَهُ وشَرَّفْتَهُ وعَـظَّمْتَ خَطَرَهُ. اَلَّلهُمَّ بارِكْ لي فيما اَنْعَـمْتَ بِهِ عَـلَيَّ حَتّي لا اَشْكُرَ اَحَداً غَـيْرَكَ، وَ وَسِّعْ عَلَيَّ في رِزْقي يا ذَالْجَلالِ وَالْاِكْرامِ .اَلَّلهُمَّ ما غابَ عـَنِّي فَلا يَغِيبَنَّ عَـنّي عَـوْنُكَ وحِفْظُكَ، وما فَقَدْتُ مِنْ شَيْءٍ فَلا تُفْقِدْنِي عَوْنَكَ عَلَيْهِ، حَتّي لا اَ‍تَكَلَّفَ ما لا اَحْتاجُ اِلَيْهِ يا ذَالْجَلالِ والْاِكْرامِ.

خداوندا بر محمد وخاندان محمد درود فرست آن جانشينان پسنديده،وبرتمام پيامبران ورسولانت ،با برترين درودهايت،وايشان را بركت ده به برترين بركتهايت،و درود فرست برجانها وتنهايشان.خداوندا بر محمد وخاندان محمد بركت ده،وبه ما در اين روز بركت ده كه انرا برتري وكرامت وشرافت دادي،ومرتبه اش را بزرگ نمودي،خداوندا به من بركت ده،درانچه به من نعمت دادي،تا احدي را جز توسپاس نگويم، ودر روزي ام بر من وسعت ده، اي صاحب بزرگي وبزرگواري.خداوندا هرآنچه از من غايب شده باك نيست مبادا كمك ونگهداري ات ازمن غايب گردد،وهرچه را گم كرده ام،ياري ات را برآن ازمن گم مساز تا در آنچه به آن نياز مند نيستم،خود را بر زحمت نيفكنم،اي صاحب بزرگي وبزرگواري.

منبع: مفاتيح الجنان (اعمال عيد نوروز)

پس چون چنين کني گناهان پنجاه ساله تو آمرزيده شود و نيز ذکر يا ذالجلال والاکرام را بسيار بگو. و همچنين مشهور روايت کرده اند که در وقت تحويل اين دعا بسيار خوانده شود بعضي تا سيصد و شصت و شش مرتبه ذکر نموده اند.

«يا مقلّب القلوب و الابصار يا مدبّر الليل و النهار يا محوّل الحول و الأحوال حوّل حالنا الي أحسن الحال»

+ نوشته شده در  یکشنبه دهم اسفند ۱۳۹۳ساعت 12:22  توسط علی اصغر شاهوردی  | 
پاسخ:الف.براي امام زمان(ع) سفره انداختن مطرح نشده است و لذا زمان خاصي ندارد. انسان در هر زمان ميتواند به امام مهدي(ع) متوسل شود و او را واسطه در نزد خدا قرار دهد و از او کمک بگيرد. براي توسل به امام عصر(ع) راههايي گفته شده است. مانند:
1. خواندن زيارت آل ياسين(مفاتيح الجنان)؛
2. نماز استغاثه(مفاتيح الجنان)؛
3. نماز امام زمان(ع)(مفاتيح الجنان)؛
4. برقراري روضه براي ائمه اطهار مخصوصا حضرت زهرا(س) و امام حسين(ع)؛
5. توسل به حضرت ابوالفضل العباس(ع).
البته شخص بايد با همه وجود از حضرت کمک بخواهد و بداند که عنايتها و کمکها، با توجه به مصالح و منافع انسان صورت ميگيرد.
ب. عنايتها و کمکهاي امام زمان(ع) به مردم بسيار فراوان است که در کتابها نقل شده است. انتشارات مسجد جمکران نيز در اين زمينه کتابهايي را چاپ کردهاند.

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و ششم بهمن ۱۳۹۳ساعت 15:52  توسط علی اصغر شاهوردی  | 

پرسش: آيا امام مهدي وجوود جسماني دارند يا نوراني؟

پاسخ: حضرت وجود جسماني دارند. البته طبق برخي روايات و معارف اسلامي پيشوايان غير از اين بدن جسماني داراي حقايق نوراني هستند. در روايتي از پيامر اكرم(ص) آمده است:"اول چيزي كه خداوند خلق كرد، نور من بود" (بحار الانوار، ج1، ص97) و نيز فرمود: "اي سلمان! اوصياي من را مي‌شناسي و آن دوازده نفري كه خداوند براي امامت بعد از من انتخاب كرده است؟ گفتم: خدا و رسولش داناترند، فرمود: اي سلمان! خداوند مرا از نور خود خلق كرد و مرا خواند، پس اطاعت كردم. و خلق كرد از نور من علي را پس خواند او را و او اطاعت كرد. و خلق كرد از نور من و علي، نور فاطمه را پس خواند او را و او اطاعت كرد. و خلق كرد از نور من و علي و فاطمه، حسن و حسين را، پس آن دو را خواند و آن دو اطاعت كردند. پس نام گزارد ما را به پنج اسم از اسامي خود: خدا محمود است و من "محمد" خدا عالي است و اين "علي" خدا فاطر است و اين "فاطمه" خدا داراي "احسان" است و اين حسن و خدا "محسن" است و اين حسين. سپس خلق كرد خدا از ما از صلب حسين(نور حسين) نه امام را،چ پس خواند آنان را و آنان اطاعت كردند".(بحار الانوار، ج15، ص9). البته اين حرف بدين معني نيست كه آنها بدن مادي نداشتند؛ بلكه وقتي خداوند اراده كرد كه در دنيا زندگي كنند، آنان را در صلب حضرت آدم(ع) قرار داد تا اينكه در زمان خاص با بدن مادي به دنيا آيند(بحار الانوار، ج15، ص7). ما با توجه به ادله عقلي و نقلي فراوان، معتقد هستيم حضرت مهدي(عج) در سال 255 هـ.ق به دنيا آمدو بنابراين داراي وجود جسماني است. دليل‌هاي فراواني مانند داستان ولادت و مادر ايشان، غيبت و چگونگي آن، وجود حجت در هر زما در زمين و ... در اين زمينه وجود دارد.

+ نوشته شده در  چهارشنبه هشتم بهمن ۱۳۹۳ساعت 14:28  توسط علی اصغر شاهوردی  | 

پرسش: لطفا چند حدیث زیبا و آموزنده از امام زمان (عج) برایمان بنویسید .

پاسخ: الف. احاديث و سخناني كه از وجود مقدس امام عصر(ع) در اينجا نقل مي‌شود، برگرفته از توقيعات و نامه‌هاي آن حضرت است.
«الحق معنا فلن يوحشنا من قعد عنّا، و نحن صنائع ربنا، و الخلق بعد منائعنا»؛«حق با ما(اهل بيت) است و كناره‌گيري عده‌اي، از ما، هرگز سبب وحشتمان نمي‌شود؛ چرا كه ما پرورش يافتگان پرودگاريم، و ديگر مخلوقين، پرورش‌يافتگان ما هستند»(بحار الانوار، ج53، ص178، ص9).
«من كان في حاجة الله عزوجل كان الله في حاجته»؛«هر كس به دنبال برآورده شدن حاجت خداوند باشد(براي نصرت دين او تلاش كند)، خداوند نير برآورنده حاجت او خواهد بود»(همان، ج51، ص331، ح56).
«فليعمل كل امر منكم بما يقرب من محبتنا، و يتجنَّب ما يدنيه من كراهتنا و سنخطنا»؛«پس هر يك از شما بايد كاري كند كه وي را به محبت و دوستي ما نزديك سازد، و از آنچه خوشايند ما نيست و باعث كراهت و خشم ما است، دوري گزيند»(همان، ج53، ص176،ح7).
«ما ارعم انف الشيطان افضل من الصلاة فصلها و ارغم انف الشيطان»؛«هيچ چيز مانند نماز، بيني شيطان را به خاك نمي‌سايد، پس نماز بگزار و بيني ابليس را به خاك بمال»(همان، ج53، ص182، ح11).
«اجعلوا قصدكم الينا بالمودة علي السنة الواضحة، فقد نصحت لكم، و الله شاهد علي و عليكم»؛«هدف و مقصد خويش را نسبت به محبت و دوستي ما(اهل بيت) بر مبناي عمل به سنت و اجراي احكام الهي قرار دهيد؛ پس همانا كه موعظه‌ها و سفارش‌هاي لازم را نمودم، و خداوند متعال نسبت به همه ما و شما گواه است»(همان، ج53، ص179،ح9).

+ نوشته شده در  جمعه دوازدهم دی ۱۳۹۳ساعت 16:18  توسط علی اصغر شاهوردی  | 

پرسش: راههاي تقرب به حضرت کدامند ؟

پاسخ: بايد بدانيم كه امام پدري مهربان و برادري دلسوز است، امام همه شيعيان را دوست دارد  و براي هدايت و سعادت آنها دعا و تلاش مي‌كند. البته در اين ميان شيعياني را بيشتر  دوست دارد كه مي‌كوشند افرادي صالح و با معنويت باشند. با رعايت موارد زير، مي‌توان  به دوستي آن حضرت اميد داشت: 1. در مقام علم و عقيده هر روز بر معرفت ديني خود بيفزاييم و در جلسات سخنراني و  علمي شركت كنيم و در شناخت مقام امامت و شخص امام زمان(ع) (با مطالعات فراوان) كوشا  باشيم. 2. در مقام عمل اولين چيز انجام دادن واجبات و ترك گناه و معصيت است. ارتكاب معصيت  در محضر امام زمان(ع) باعث آزرده شدن دل ايشان مي‌شود و وقتي پرونده اعمال به محضر  ايشان برده مي‌شود، از ما دلگير مي‌گردد. قدم دوم انجام وظيفه است، بهترين راه نزديكي به آن حضرت و جلب رضايت ايشان، اين است  كه هر كس هر شغل و وظيفه‌اي كه دارد، آن را به دقت و سلامت انجام دهد. شما كه محصل  هستيد، بهترين كار تلاش و درس خواندن عميق و صحيح است، كسي كه وظيفه خود را ترك كند  يا ناقص انجام دهد و در عوض آن بخواهد كار نيك ديگري انجام دهد، راهي كج رفته است. قدم بعدي ايجاد ارتباط معنوي با امام است؛ يعني، بكوشيم هميشه به ياد امام زمان(ع)  باشيم صبح را با دعاي عهد شروع كنيم، در نماز‌هايمان براي آن حضرت دعا كنيم، دعاي  فرج را در هر فرصتي بخوانيم. دعاي ندبه، زيارت آل ياسين و دعاهاي ديگر را با توجه  به معنا و حضور قلب بخوانيم، صدقه دادن براي سلامتي ايشان، زيارت از طرف ايشان و  دعا براي سلامتي و تعجيل فرج آن حضرت، شركت در مراسم منسوب به ايشان و ... راه‌هاي  ايجاد ارتباط معنوي با امام است و مي‌توان بعد از مدتي آثار بسيار مثبت آن را ديد و  اين خود نشان دوست داشتن امام است. اما باز تاكيد مي‌شود همه اين كارها بعد از ترك  گناه و عمل به وظيفه و نقش خويش در جامعه و خانواده اثر بخش است؛ وگرنه پوستي بي  مغز و خاصيت خواهدبود.

+ نوشته شده در  جمعه بیست و هشتم آذر ۱۳۹۳ساعت 16:32  توسط علی اصغر شاهوردی  | 
پرسش: من، علاقه ی وافري به امام زمان دارم و آرزو دارم زنده باشم تا در ركاب ايشان شهيد بشوم. من بايد چه گونه خودم را آماده كنم؟

پاسخ: منتظران و ياوران مصلح جهاني، بايد خود صالح باشند. ما بايد با اراده¬اي محكم ، عزمي راسخ و برنامه¬اي دقيق، به اصلاح افكار و انديشه¬ها و نيز تغيير و اصلاح رفتار و كردارمان بپردازيم و با آگاهي از وظايف عملي و گسترش شناخت خود از مباني ديني و معرفتي، در راه تقويت بنيه¬ی اعتقادي و اخلاقي خويش، تلاش و كوشش كنيم. در يك جمله، با اجتناب از معاصي و لغزش¬ها و گناهان و انجام دادن واجبات و وظايف ديني، در هر محيطي كه هستيم، به خودسازي اقدام كنيم و با توبه از اعمال گذشته، قلب خويش را براي تجلّي و ورود نور الهي آماده سازيم. گناهان گذشته، هر چند زياد باشد، نمي¬تواند مانع مهمي در راه رشد و كمال و پيوستن به جرگه¬ی منتظران و ياوران واقعي امام زمان ،علیه السلام، باشد. پس با توبه¬ی واقعي، مي توان سيئات و بدي¬هاي گذشته را به حسنات و نيكي¬ها تبديل كرد و به اصلاح گذشته همت گماشت.
قرآن، راجع به حضرت مهدي ،علیه السلام، و اصحاب ايشان مي¬فرمايد: «الذين إن مكّناهم في الارض أقاموا الصلاة وآتوا الزكاة و امروا بالمعروف و نَهوا عن المنكر؛ كساني كه اگر در زمين به آنان توانايي دهيم، نماز را بر پا می¬دارند و زكات را (به مستحق) مي¬بخشند و به معروف، امر می¬کنند و از منكر نهي مي¬كنند». (حج: 41)
امام باقر ،علیه السلام، در تفسير اين آيه مي¬فرمايد: «اين آيه، براي آل محمد و مهدي (ع)‌ و اصحاب او است».
در نتيجه، اگر ما هم مي¬خواهيم از اصحاب و ياران آن حضرت باشيم، بايد به اين امور اهتمام ورزيم. در اين رابطه، به راهكارهاي زير توجه فرماييد:
- ارتباط معنوي خود را با خداي متعال تقويت كنيد؛
- نمازهاي يوميه را در اول وقت و حتي المقدور به جماعت بخوانيد؛
- به دعاهاي امام زمان، مخصوصاً دعاي عهد اهتمام بورزيد؛
- سعي كنيد در نماز، حضور قلب داشته باشيد و هميشه خود را در محضر خداوند متعال بدانيد؛
- از هر گونه گناه و معصيتي، اجتناب كنيد؛
- بدانيد كه هر هفته، نامه¬ی اعمال شما به حضور امام زمان ،علیه السلام، عرضه مي¬شود؛
- اكنون كه در دوران تحصيل علم هستيد، بيش¬ترين توجّه خود را به درس و موفقيت تحصيلي داشته باشيد؛
- با مطالعه¬ی كتاب¬هايي درباره¬ی امام زمان ،علیه السلام،‌ آگاهي و شناخت خود را در اين زمينه، تعميق و گسترش بخشيد؛
- براي اصلاح اوضاع فرهنگي دانشگاه،‌ به تنهايي يا به كمك ديگر دانشجويان متدين و دل¬سوز و يا به كمك بعضي از تشكل¬هاي مذهبي دانشگاه،‌ امر به معروف و نهي از منكر كنيد و بدين وسيله جلوی بعضي اعمال خلاف را بگيريد. در اين راه، نهراسيد و خجالت هم نكشيد؛ زيرا، خشنودي و رضايت امام زمان ،علیه السلام ، در گسترش ارزش¬هاي ديني و اخلاقي و اجتناب از گناه و خلاف است.


+ نوشته شده در  دوشنبه نوزدهم آبان ۱۳۹۳ساعت 22:25  توسط علی اصغر شاهوردی  | 

پرسش: چگونه ميتوان فهميد كه چقدر محبوب و مورد رضايت حضرت مهدي هستيم ؟

پاسخ: "محبت" واژه‌اي زيبا است و ابراز محبت، بين دو محبوب پيوند عاطفي عميق بين آنها برقرار مي‌كند. محبت يك ويژگي اخلاقي دو سويه است كه از چشمه‌سار عشق دروني مي‌جوشد. محبت امام زمان(ع) به دوستان و شيعيان خود، شعبه‌اي از چشمه سار محبت خداوند است و درخت زندگي را آبياري مي‌كند. اگر پيوند ما با امام زمان(ع) محكم، استوار و دائمي باشد، پيوند آن امام همام با ما نيز همين‌گونه خواهد بود. بلكه بندگان الهي در هر صف كه باشند حتي در جرگه گناهكاران ـ با فرض پشيماني از گناه ـ محبوب خدا خواهند بود و محبوب خدا هميشه مورد عنايت و لطف و نظر خاصان درگاه معبود به ويژه آخرين وصي حتي و ذخيره الهي در زمين، حضرت مهدي(ع) ـ خواهند گرفت.
امام رضا(ع) مي‌فرمايند: "ولايت او بر مردم، از ولايت آنها بر خودشان بالاتر، از پدر و مادر بر آنها مهربان‌تر و دلسوز‌تر است". (من لا يحضره الفقيه ـ ج4/ص419).
حال اگر در اين سخن نيك بنگريم، خواهيم فهميد توجه امام به شيعيان چقدر زياد است كه از توجه و علاقه پدر و مادرشان بيشتر است.
فرزند هر چه در حق پدر و مادر خود نامهرباني و جفا كند، باز هم آنان او را فرزند خود مي‌دانند و او را دوست خواهند داشت. علاقه و دوستي امام(ع) از اين هم بالاتر است. زيرا امام خليفه خدا در بين مردم است و صفات خدا را در مرتبه اعلا جلوه‌گر مي‌سازد. از اين رو بايد رئوف‌ترين باشد و صفت رحمانيت و رحيميت الهي را به آنها منتقل كند.
ائمه(ع) خود به ياران مي‌فرمودند: "اگر شما بيمار شويد ما نگران و بيمار مي‌شويم و اگر شما در صحت و شادي باشيد ما نيز خوشحال هستيم". خود آن حضرت در نامه براي عالم بزرگ شيعه شيخ مفيد، مي‌نويسيد: "فانا نحيط علماً بأنبائكم و لايعزب عنا شيء من اخباركم؛ ما بر اخبار و احوال شما آگاهيم و هيچ چيز از اوضاع شما بر ما پوشيده و مخفي نمي‌ماند".
و اضافه مي‌فرمايد: "ان غير مهملين لمراعاتكم و لا ناسين لذكركم و لولا ذلك لنزل بكم اللأاواء و اصطلمكم الاعداء"؛ " ما در رسيدگي و سرپرستي شما كوتاهي نكرده و ياد شما را از خاطر نبرده‌ايم. اگر جز اين بود، دشواري‌ها و مصيبت‌ها بر شما فرود مي‌آمد و دشمن شما را ريشه كن مي‌ساختند". (احتجاج طبرسي، ج2، ص596).
نشانه دوستي واقعي، خير خواهي و هدايت به خوبي‌ها، نجات دادن از خطرات و دور كردن از دام‌هاي شيطان است. در زندگي ما بسيار اتفاق مي‌افتد كه گاهي دچار ترديد در انتخاب خوب و بد مي‌شويم و سر انجام راه صحيح را انتخاب مي‌كنيم. اين هدايت از ناحيه والي و سرپرست ما امام زمان(ع) است.
گاهي در مشكلات سخت گرفتار مي‌آييم و ناگهان به طريقي مشكل ما حل مي‌شود. اين نجات از ناحيه آن يوسف زهرا(ع) است. ممكن است دام شيطان ما را گرفتار سازد و سرانجام از آن رهايي پيدا كنيم؛ اين رهايي از دعاي امام زمان(ع) درباره ما است. بايد به اين شهود برسيم كه دائما در زندگي مورد عنايت و لطف آن حضرت هستيم تا پي به دوستي واقعي او ببريم. همه اينها نشانه دوستي واقعي يوسف فاطمه در حد اعلاي محبت، نسبت به شيعيان و دوستداران، بلكه نسبت به تمامي انسان‌هاي موحد و خداپرست است.
محبت و دوستي از منظر قرآن و اهل بيت(ع):
دوستي و محبت گرايش و جاذبه‌اي بين محب و محبوب است. دوستي واقعي امري دو سويه و طرفيني است. هم جاذبه و توجه از سوي محبوب لازم است و هم تلاش و جلب توجه از سوي عاشق.
تا كه از جانب معشوق نباشد كششي كوشش عاشق بيچاره به جايي نرسد
محبت و توجه خدا به بندگان، امري مداوم و هميشگي است. خداوند تمام بندگان خود را دوست دارد، در قرآن كريم آيات بسيار زيادي در اين مورد آمده است" مانند "إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ"(آل عمران، 76)؛ " إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ"(بقره، 195)، " إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ"(بقره،222).
يعني خداوند هم خوبان با تقوا و نيكوكار را دوست دارد و هم گناهكاران پشيمان را؛ اما براي دوستي متقابل با خدا شرطي وجود دارد و آن عمل كردن به فرمان‌هاي او است.
شرط دوستي واقعي، عمل به دستورات دين است كه از سوي پيامبر خدا براي بندگان الهي آمده است. قرآن كريم مي‌فرمايد: اي پيامبر به مردم بگو: " إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ"(آل عمران، 31) "اگر خدا را دوست داريد، پس از من پيروي كنيد تا خدا هم شما را دوست دارد". بر اساس آيات قرآن كريم، دوام و پايدار دوستي با خدا، در اثر پيروي از پيامبر او حاصل مي‌شود.
اما پيروي عملي از پيامبر خدا، در اثر اطاعت عملي از جانشينان حقيقي از يعني امامان معصوم(ع) است، و بر اساس دلايل قطعي و روايات صحيح و غير قابل انكار، آخرين جانشين پيامبر خدا، حضرت مهدي(ع) است؛ همان گونه كه پيروي عملي از پيامبر(ص) باعث استمرار دوستي بين بنده و خدا مي‌شود، پيروي عملي از امام زمان(ع) (عمل به دستورات دين و كسب رضايت آن حضرت)، اين دوستي را پايدار مي‌سازد. براي كسب رضايت و پيروي از آن حضرت در زمان غيبت كبري، بايد از سخنان و احاديث امامان(ع) پيروي كرد.
پيام‌ها و دستورات امام زمان(ع) در زمان غيبت صغرا كه توسط چهار نايب و نماينده مخصوص آن حضرت به ما رسيده ـ وظيفه ما را براي زمان غيبت كبري، مشخص كرده است. امام زمان(ع) در يكي از پيام‌هاي خود براي شيعيان به نايب چهارم نوشته‌اند. "در زمان غيبت كبري ـ كه من از ديده عموم مردم پنهانم ـ از نائبان و جانشان عام من پيروي كنيد و آنها را رهبر خود قرار دهيد". مراد از نائب عام امام زمان(ع) فقيهان و مراجع تقليدند و به طور خاص كسي است كه رهبر و ولي فقيه در جامعه اسلامي توسط مجتهدان تعيين شده باشد. "و اما الحوادث الواقعه فارجعوا فيها الي روات حديثنا فانهم حجتي عليكم و انا حجة الله عليهم " (بحار الانوار، ج53، ص181).
و همچنين امام زمان(ع) در نامه خود به شيخ مفيد مي‌فرمايد: "فليعمل كل امرء منكم بما يقرب به من محبتنا و ليتجنب ما يدنيه من كراهتنا و سخطنا"؛ "هر يك از شما شيعيان بايد اعمالي انجام دهد كه دوستي ما را به دنبال آورد و از اعمالي كه باعث نارحتي و عدم رضايت ما است دوري كند".(احتجاج، ج2، 599)؛
نكته: يكي از عاشقان اهل بيت(ع) مدت زيادي آرزوي ديدن امام زمان(ع) را داشت و در هجر محبوب مي‌سوخت؛ اما موفق نمي‌شد. سر انجام روزي امام را در بازار آهنگران نزد پيرمرد قفل سازي ديد كه در امور ديني و معامله با مسلمين دستورات دين را كاملا عمل مي‌كرد. حضرت به آن فرد فرمود: اگر مانند اين قفل ساز باشيد، ما به عيادت شما مي‌آييم؛ لازم نيست براي ملاقات با ما، خود را به زحمت و سختي بيندازيد.(كيمياي سعادت، ص41، به نقل از سرمايه سخن، ج1، ص611).


+ نوشته شده در  جمعه بیست و پنجم مهر ۱۳۹۳ساعت 20:7  توسط علی اصغر شاهوردی  | 

پرسش: آيا هنگام ظهور انسانهاي خوب مي مانند و بد ها کشته و به جهنم مي روند ؟

پاسخ: دوران ظهور، مربوط به همين دنيا است و دوزخي شدن انسانهاي گناهکار، مربوط به عالم آخرت است. زماني که امام زمان(ع) ظهور کند، ابتدا مردم را به خدا و پذيرش دين حق دعوت ميکند. او ابتدا با تبليغ آيين الهي از مردم ميخواهد پيام او را بپذيرند و به سوي خوبيها حرکت کنند. برخي از بد کرداران ـ که آلودگي همه وجودشان را فرا گرفته و حالت حيواني پيدا کردهاند ـ در مقابل حضرت ميايستند و با او ميجنگند و سر انجام نيز از بين ميروند. اما اگر فردي قبل از ظهور، داراي اشتباهاتي بود ولي آن قدر گناه نکرده که قابليت توبه را از دست داده باشد، هنگام ظهور راه برگشت و توبه براي او باز است.
نتيجه: هنگام ظهور، انسانهاي زيادي زنده خواهند بود، و از موهبتهاي آن دوران استفاده خواهند کرد و فقط کساني از بين ميروند که بخواهند در شرک و فساد تباهي باقي بمانند.



+ نوشته شده در  پنجشنبه سوم مهر ۱۳۹۳ساعت 16:53  توسط علی اصغر شاهوردی  | 

پاسخ: بايد بدانيم كه امام پدري مهربان و برادري دلسوز است، امام همه شيعيان را دوست دارد و براي هدايت و سعادت آنها دعا و تلاش مي‌كند. البته در اين ميان شيعياني را بيشتر دوست دارد كه مي‌كوشند افرادي صالح و با معنويت باشند. با رعايت موارد زير، مي‌توان به دوستي آن حضرت اميد داشت:
1. در مقام علم و عقيده هر روز بر معرفت ديني خود بيفزاييم و در جلسات سخنراني و علمي شركت كنيم و در شناخت مقام امامت و شخص امام زمان(ع) (با مطالعات فراوان) كوشا باشيم.
2. در مقام عمل اولين چيز انجام دادن واجبات و ترك گناه و معصيت است. ارتكاب معصيت در محضر امام زمان(ع) باعث آزرده شدن دل ايشان مي‌شود و وقتي پرونده اعمال به محضر ايشان برده مي‌شود، از ما دلگير مي‌گردد.
قدم دوم انجام وظيفه است، بهترين راه نزديكي به آن حضرت و جلب رضايت ايشان، اين است كه هر كس هر شغل و وظيفه‌اي كه دارد، آن را به دقت و سلامت انجام دهد. شما كه محصل هستيد، بهترين كار تلاش و درس خواندن عميق و صحيح است، كسي كه وظيفه خود را ترك كند يا ناقص انجام دهد و در عوض آن بخواهد كار نيك ديگري انجام دهد، راهي كج رفته است.
قدم بعدي ايجاد ارتباط معنوي با امام است؛ يعني، بكوشيم هميشه به ياد امام زمان(ع) باشيم صبح را با دعاي عهد شروع كنيم، در نماز‌هايمان براي آن حضرت دعا كنيم، دعاي فرج را در هر فرصتي بخوانيم. دعاي ندبه، زيارت آل ياسين و دعاهاي ديگر را با توجه به معنا و حضور قلب بخوانيم، صدقه دادن براي سلامتي ايشان، زيارت از طرف ايشان و دعا براي سلامتي و تعجيل فرج آن حضرت، شركت در مراسم منسوب به ايشان و ... راه‌هاي ايجاد ارتباط معنوي با امام است و مي‌توان بعد از مدتي آثار بسيار مثبت آن را ديد و اين خود نشان دوست داشتن امام است. اما باز تاكيد مي‌شود همه اين كارها بعد از ترك گناه و عمل به وظيفه و نقش خويش در جامعه و خانواده اثر بخش است؛ وگرنه پوستي بي مغز و خاصيت خواهد بود.
ج س 2ـ بيان علت حقيقي و اصلي غيبت امري دشوار و شايد دور از دسترس باشد. درباره غيبت مي‌توان، هم نگاه تاريخي داشت و هم نگاه روايي:
يك. نگاه تاريخي: وقتي به تاريخ صدر اسلام و حتي قبل از آن مي‌نگريم، به خوبي مي‌‌بينيم كه جبهه كفر و باطل براي مقابله با جبهه حق و نابودي آن، از هيچ اقدامي فروگذاري نكرده و در اين راه حتي از كشتن پيشوايان دين نيز ابايي نداشته است. آنان به خوبي مي‌دانستند ادامه حكومت دنيايي و سيطره بر مردم و كسب منافع نامشروع، زماني امكان پذير خواهد بود كه پيشوايان دين و هاديان حق را از سر راه خود بردارند لذا شهادت ائمه(ع) در دستور كار خلفاي جور قرار گرفت. آنچه وحشت و اضطراب حاكمان خودكامه را بيشتر مي‌كرد، وعده ظهور حضرت مهدي(عج) به عنوان منجي و مصلح بود. از اين رو خلفاي معاصر امام حسن عسكري(ع) ايشان را به شدت تحت نظر داشتند تا وقتي فرزند ايشان به دنيا مي‌آيد، او را در همان ابتداي زندگي به شهادت برسانند. بنابراين بسيار طبيعي است كه خداوند آخرين حجت خود را در پرده غيبت قرار دهد تا جان او حفظ شود و در موعد مقرر و زماني كه مردم آمادگي ظهور داشتند ظهور كرده و جهان را پر از عدل و داد نمايد.
دو. نگاه روايي: در روايات به علت و حكمت‌هاي متعددي اشاره شده است؛ از جمله:
الف. غيبت سري از اسرار الهي: پيامبر(ص) فرمود: "ان هذا لامر من امر الله و سر من سر الله" ؛ "اين امر الهي و سري از اسرار خداوند است". (بحار الانوار ، ج 51، ص73).
ب. آزمايش مردم: امام علي(ع) فرمود: "به خدا قسم من و دو فرزندم شهيد مي‌شويم. خداوند در آخر الزمان مردي از فرزندانم را به خون خواهي ما بر خواهد انگيخت و او مدتي غايب مي‌شود تا مردم آزمايش شوند و گمراهان جدا گردند تا جايي كه افراد نادان مي‌گويند: خداوند ديگر به آل محمد كاري ندارد". (غيبت نعمامي، ب10).
ج. ستم پيشه بودن انسان‌ها : امير مؤمنان(ع) فرمود: "زمين از حجت خدا خالي نمي‌ماند، ولي خداوند به دليل ستم پيشه بودن و زياده‌روي انسان‌ها، آنان را از وجود [ظاهري] حجت خود محروم مي‌سازد"(غيبت نعماني، ب10).
د. حفظ جان امام: امام باقر(ع) فرمود: "براي قائم ما قبل از آنكه به پا خيزد غيبتي است. راوي پرسيد چرا، حضرت فرمود: مي‌ترسد[از قتل]".
برخي بر اساس روايت اول مي‌گويند: "علت اصلي غيبت، روشن نيست و آنچه از علت‌ها گفته شده(مانند حفظ جان) از آثار غيبت است، نه علت اصلي(فصلنامه انتظار، ش4، مقاله استاد طبسي).
برخي ديگر با توجه به تاريخ و روايات، علت اصلي غيبت را حفظ جان و بقيه موارد را از آثار آن مي‌دانند.
پس غيبت امري است كه سير حركت انسان‌ها، آن را ناگزير كرده و در اين فرايند بايد به گونه‌اي برنامه‌ريزي شود تا جامعه شيعه، با كمترين مشكل بتواند پذيراي آن باشد. از اين رو امامان(ع) از يك سو راه‌هاي فهم احكام را به شاگردان مي‌آموختند تا بتوانند احكام دين را در حد توان از منابع شرع استنباط و استخراج كنند و مردم را نيز به آموختن از علما و رجوع به آنها فرا مي‌خواندند و از سوي ديگر با برقراري نهاد وكالت، مردم را به رجوع به وكيلان دعوت كردند. در همين راستا از زمان امام هادي و عسكري(ع) ارتباط مستقيم را كمتر كردند و در مواردي از پشت پرده جواب سؤالات را مي‌دادند تا مردم به نديدن امام عادت كنند. به دنبال آن غيبت كوتاه مدتي(صغري)، پيش بيني شد تا مردم به واسطه نواب خاص، برخي مسائل مورد نياز را بپرسند و در ضمن رجوع دائمي به نايبان را فرا بگيرند.

(ر.ك. غيبة طوسي؛ تاريخ عصر غيبتع پورسيد آقايي، اصول عقايد، مصباح؛ دادگستر جهان . اميني).


+ نوشته شده در  پنجشنبه سیزدهم شهریور ۱۳۹۳ساعت 18:5  توسط علی اصغر شاهوردی  | 

پرسش: منظور از انتظار چیست و آیا تنها دعا کردن برای فرج جزء انتظار محسوب می شود

پاسخ: حقيقت انتظار آن است كه انسان منتظر و چشم به راه، خود و محيطش را براي آمدن منتظر و منجي موعود آماده كند. اين آمادگي بسته به فرد مورد انتظار، معنا و ارزش مي‌يابد. براي مثال كسي كه انتظار زائر بيت الله را مي‌كشد و مسافر او از سفر مكه مي‌آيد، طبعا معناي انتظار براي او اين است كه خانه را مرتب كند و وسايل پذيرايي را فراهم سازد و... ، منتظر امام زمان(ع) نيز به كسي گفته مي‌شود كه خود را براي آمدن چنين بزرگ مردي آماده كند. و طبيعي است كه بايد خود را در گروه بندگان صالح قرار دهد، دين را در زندگي خود جاري سازد و ديگران و محيط را براي آمدنش مهيا كند. از اين رو انتظار فرج بنا بر فرمايش پيامبر(ص) افضل اعمال است. و هر كس تلاش دروني او براي عبادت و عبوديت و كوشش بيروني او براي زمينه سازي و جهت دهي مردم و محيط بيشتر باشد، موفق تر است. بنابراين هر چند دعا كردن يكي از وظايف منتظران است ولي كافي نيست.

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و سوم مرداد ۱۳۹۳ساعت 18:30  توسط علی اصغر شاهوردی  |